Vai al contenuto

San Marino Open

Da Wikipedia, l'enciclopedia libera.
San Marino Open
Altri nomiInternazionali di Tennis San Marino Open
Sport
Categoria
  • M: ATP Challenger Series (1988)
    Grand Prix (1989)
    ATP International Series (1989 – 2000)
    ATP Challenger Series (2001 - 2008)
    ATP Challenger Tour (2009 - )
  • F: Tier V (1992)
    Tier IV (1993)
  • FederazioneATP, WTA
    PaeseSan Marino (bandiera) San Marino
    LuogoFonte dell'Ovo, Città di San Marino
    ImpiantoCentro Tennis di Fonte dell'Ovo
    SuperficieTerra rossa
    OrganizzatoreAssociation of Tennis Professionals
    CadenzaAnnuale
    DisciplineSingolare e doppio maschile e femminile
    Partecipanti32S/16Q/16D
    Storia
    Fondazione1988 (maschile)
    1991 (femminile)
    Soppressione1993 (femminile)
    Numero edizioni32 (2025, maschile)
    3 (femminile)
    DetentoreSlovacchia (bandiera) Lukáš Klein
    DetentoriPolonia (bandiera) Karol Drzewiecki
    Taipei cinese (bandiera) Ray Ho
    Record vittorieItalia (bandiera) Potito Starace (3, singolare)
    Rep. Ceca (bandiera) David Škoch (3, doppio)
    Argentina (bandiera) Lucas Arnold Ker
    Ultima edizioneSan Marino Tennis Open 2025

    Il San Marino Open è un torneo di tennis professionistico che si gioca annualmente sui campi in terra rossa del Centro Tennis di Fonte dell'Ovo nella Repubblica di San Marino. È stato per 12 anni un evento del circuito maggiore maschile e dal 2001 è entrato a far parte del circuito Challenger. Tra il 1991 e il 1993 si sono disputati anche i tornei femminili del WTA Tour.

    Inaugurato nel 1988 come torneo delle ATP Challenger Series, l'anno successivo divenne un evento del circuito maggiore, il Grand Prix, che nel 1990 confluì nella prima edizione del circuito ATP. Fece parte fino al 2000 della categoria International Series dell'ATP Tour. Dal 2001 il suo posto nel calendario ATP fu preso dal torneo di Sopot e quell'anno il torneo di San Marino tornò in seno alle ATP Challenger Series, circuito che nel 2009 avrebbe preso il nome ATP Challenger Tour. Dal 1991 al 1993 si disputarono anche i tornei del WTA Tour femminile. I tornei Challenger maschili continuarono fino all'edizione del 2014, quella del 2015 non fu disputata dopo il ritiro dello sponsor principale del torneo, l'azienda GO&FUN.[1] Dal 2015 al 2020 il torneo non si giocò e nel 2021 fu reinserito nel calendario del circuito Challenger nella categoria Challenger 90,[2][3] diventata Challenger 125 nel 2023 con licenza triennale.[4] Nel 2024 viene insignito del titolo di "miglior [torneo ATP Challenger] d'Europa e d'Africa".[5]

    Singolare maschile

    [modifica | modifica wikitesto]
    Anno Campione Finalista Punteggio
    2025Slovacchia (bandiera) Lukáš KleinCroazia (bandiera) Dino Prižmić6–3, 6–4
    2024Francia (bandiera) Alexandre MüllerTaipei cinese (bandiera) Tseng Chun-hsin6–3, 4–6, 7–6(3)
    2023Spagna (bandiera) Jaume MunarItalia (bandiera) Andrea Pellegrino6–4, 6–1
    2022Russia (bandiera) Pavel KotovItalia (bandiera) Matteo Arnaldi7–6(5), 6–4
    2021Danimarca (bandiera) Holger RuneBrasile (bandiera) Orlando Luz1–6, 6–2, 6–3
    2020-
    2015
    Non disputato
    2014Romania (bandiera) Adrian UngurCroazia (bandiera) Antonio Veić6–1, 6–0
    2013Italia (bandiera) Marco CecchinatoItalia (bandiera) Filippo Volandri6–3, 6–4
    2012Slovacchia (bandiera) Martin KližanItalia (bandiera) Simone Bolelli6–3, 6–1
    2011Italia (bandiera) Potito Starace (3)Slovacchia (bandiera) Martin Kližan6–1, 3–0 ritiro
    2010Paesi Bassi (bandiera) Robin HaaseItalia (bandiera) Filippo Volandri6–2, 7–6(8)
    2009Italia (bandiera) Andreas SeppiItalia (bandiera) Potito Starace7–6(4), 2–6, 6–4
    2008Italia (bandiera) Filippo VolandriItalia (bandiera) Potito Starace5–7, 6–4, 6–1
    2007Italia (bandiera) Potito Starace (2)Spagna (bandiera) Albert Montañés6–4, 7–6(5)
    2006Spagna (bandiera) Albert MontañésArgentina (bandiera) Sergio Roitman7–6(5), 6(5)–7, 6–3
    2005Costa Rica (bandiera) Juan Antonio Marín (2)Croazia (bandiera) Saša Tuksar6–2, 6–4
    2004Italia (bandiera) Potito Starace (1)Stati Uniti (bandiera) Hugo Armando6–4, 1–6, 6–3
    2003Italia (bandiera) Alessio Di MauroSpagna (bandiera) David Sánchez6–3, 3–2 ritiro
    2002Argentina (bandiera) José AcasusoSpagna (bandiera) Albert Portas3–6, 6–3, 6–2
    2001Costa Rica (bandiera) Juan Antonio Marín (1)Austria (bandiera) Markus Hipfl6–2, 2–6, 7–6(3)
    Challenger (dal 2001)
    2000Spagna (bandiera) Álex CalatravaSpagna (bandiera) Sergi Bruguera7–6(7), 1–6, 6–4
    1999Spagna (bandiera) Galo BlancoSpagna (bandiera) Albert Portas4–6, 6–4, 6–3
    1998Slovacchia (bandiera) Dominik HrbatýArgentina (bandiera) Mariano Puerta6–2, 7–5
    1997Spagna (bandiera) Félix MantillaSvezia (bandiera) Magnus Gustafsson6–4, 6–1
    1996Spagna (bandiera) Albert Costa (2)Spagna (bandiera) Félix Mantilla7–6(7), 6–3
    1995Austria (bandiera) Thomas Muster (2)Italia (bandiera) Andrea Gaudenzi6–2, 6–0
    1994Spagna (bandiera) Carlos Costa (1)Germania (bandiera) Oliver Gross6–1, 6–3
    1993Austria (bandiera) Thomas Muster (1)Italia (bandiera) Renzo Furlan7–5, 7–5
    1992Cecoslovacchia (bandiera) Karel NováčekSpagna (bandiera) Francisco Clavet7–5, 6–2
    1991Argentina (bandiera) Guillermo Pérez Roldán (2)Francia (bandiera) Frédéric Fontang6–3, 6–1
    1990Argentina (bandiera) Guillermo Pérez Roldán (1)Italia (bandiera) Omar Camporese6–3, 6–3
    1989Spagna (bandiera) José Francisco AlturArgentina (bandiera) Roberto Azar6–7, 6–4, 6–1
    International Series (dal 1989 al 2000)
    1988Italia (bandiera) Paolo CanèItalia (bandiera) Francesco Cancellotti6–7, 6–3, 6–3
    Challenger (nel 1988)

    Doppio maschile

    [modifica | modifica wikitesto]
    Anno Campioni Finalisti Punteggio
    2025Polonia (bandiera) Karol Drzewiecki
    Taipei cinese (bandiera) Ray Ho
    Slovacchia (bandiera) Miloš Karol
    Ucraina (bandiera) Vitaliy Sachko
    7–5, 7–6(3)
    2024Rep. Ceca (bandiera) Petr Nouza
    Rep. Ceca (bandiera) Patrik Rikl
    Francia (bandiera) Théo Arribagé
    Brasile (bandiera) Orlando Luz
    1–6, 7–5, [10–6]
    2023 da stabilire (bandiera) Ivan Liutarevich
    Ucraina (bandiera) Vladyslav Manafov
    Francia (bandiera) Théo Arribagé
    Francia (bandiera) Luca Sanchez
    6–4, 7–6(8)
    2022Italia (bandiera) Marco Bortolotti
    Spagna (bandiera) Sergio Martos Gornés
    Serbia (bandiera) Ivan Sabanov
    Serbia (bandiera) Matej Sabanov
    6–4, 6–4
    2021Rep. Ceca (bandiera) Zdeněk Kolář
    Venezuela (bandiera) Luis David Martínez
    Brasile (bandiera) Rafael Matos
    Brasile (bandiera) João Menezes
    1–6, 6–3, [10–3]
    2020-
    2015
    Non disputato
    2014Moldavia (bandiera) Radu Albot
    Spagna (bandiera) Enrique López-Pérez
    Croazia (bandiera) Franko Škugor
    Romania (bandiera) Adrian Ungur
    6–4, 6–1
    2013Stati Uniti (bandiera) Nicholas Monroe
    Germania (bandiera) Simon Stadler
    Italia (bandiera) Daniele Bracciali
    Romania (bandiera) Florin Mergea
    6–2, 6–4
    2012Rep. Ceca (bandiera) Lukáš Dlouhý (2)
    Slovacchia (bandiera) Michal Mertiňák
    Italia (bandiera) Stefano Ianni
    Italia (bandiera) Matteo Viola
    2–6, 7–6(3), [11–9]
    2011Stati Uniti (bandiera) James Cerretani
    Germania (bandiera) Philipp Marx
    Italia (bandiera) Daniele Bracciali
    Austria (bandiera) Julian Knowle
    6–3, 6–4
    2010Croazia (bandiera) Lovro Zovko
    Italia (bandiera) Daniele Bracciali
    Svizzera (bandiera) Yves Allegro
    Stati Uniti (bandiera) James Cerretani
    2–6, 6–2, [10–5]
    2009Argentina (bandiera) Lucas Arnold Ker (3)
    Argentina (bandiera) Sebastián Prieto
    Svezia (bandiera) Johan Brunström
    Paesi Bassi (bandiera) Jean-Julien Rojer
    7–6(4), 3–6, [10–7]
    2008Svizzera (bandiera) Yves Allegro
    Romania (bandiera) Horia Tecău
    Italia (bandiera) Fabio Colangelo
    Germania (bandiera) Philipp Marx
    7–5, 7–5
    2007Uruguay (bandiera) Pablo Cuevas
    Argentina (bandiera) Juan Pablo Guzmán
    Polonia (bandiera) Tomasz Bednarek
    Stati Uniti (bandiera) James Cerretani
    6–1, 6–0
    2006Argentina (bandiera) Máximo González
    Argentina (bandiera) Sergio Roitman
    Francia (bandiera) Jérôme Haehnel
    Francia (bandiera) Julien Jeanpierre
    6–3, 6–4
    2005Rep. Ceca (bandiera) Lukáš Dlouhý (1)
    Rep. Ceca (bandiera) David Škoch (3)
    Sudafrica (bandiera) Jeff Coetzee
    Sudafrica (bandiera) Chris Haggard
    3–6, 6–4, 6–3
    2004Italia (bandiera) Massimo Bertolini (2)
    Belgio (bandiera) Tom Vanhoudt (2)
    Cile (bandiera) Adrián García
    Spagna (bandiera) Álex López Morón
    6–2, 6–4
    2003Italia (bandiera) Massimo Bertolini (1)
    Belgio (bandiera) Tom Vanhoudt (1)
    Argentina (bandiera) Federico Browne
    Slovacchia (bandiera) Dominik Hrbatý
    7–5, 6(3)–7, 6–2
    2002Rep. Ceca (bandiera) Leoš Friedl (2)
    Rep. Ceca (bandiera) David Škoch (2)
    Italia (bandiera) Massimo Bertolini
    Italia (bandiera) Cristian Brandi
    6–2, 6–4
    2001Rep. Ceca (bandiera) František Čermák
    Rep. Ceca (bandiera) David Škoch (1)
    Stati Uniti (bandiera) Devin Bowen
    Macedonia del Nord (bandiera) Aleksandar Kitinov
    7–5, 6–4
    Challenger (dal 2001)
    2000Rep. Ceca (bandiera) Tomáš Cibulec
    Rep. Ceca (bandiera) Leoš Friedl (1)
    Argentina (bandiera) Gastón Etlis
    Stati Uniti (bandiera) Jack Waite
    7–6(1), 7–5
    1999Argentina (bandiera) Lucas Arnold Ker (2)
    Argentina (bandiera) Mariano Hood
    Rep. Ceca (bandiera) Petr Pála
    Rep. Ceca (bandiera) Pavel Vízner
    6–3, 6–2
    1998Rep. Ceca (bandiera) Jiří Novák
    Rep. Ceca (bandiera) David Rikl
    Argentina (bandiera) Mariano Hood
    Argentina (bandiera) Sebastián Prieto
    6–4, 7–6(6)
    1997Italia (bandiera) Cristian Brandi
    Italia (bandiera) Filippo Messori
    Stati Uniti (bandiera) Brandon Coupe
    Messico (bandiera) David Roditi
    7–5, 6–4
    1996Argentina (bandiera) Pablo Albano
    Argentina (bandiera) Lucas Arnold Ker (1)
    Argentina (bandiera) Mariano Hood
    Argentina (bandiera) Sebastián Prieto
    6–1, 6–3
    1995Spagna (bandiera) Jordi Arrese
    Australia (bandiera) Andrew Kratzmann
    Argentina (bandiera) Pablo Albano
    Italia (bandiera) Federico Mordegan
    7–6, 3–6, 6–2
    1994Regno Unito (bandiera) Neil Broad
    Stati Uniti (bandiera) Greg Van Emburgh
    Spagna (bandiera) Jordi Arrese
    Italia (bandiera) Renzo Furlan
    6–4, 7–6
    1993Argentina (bandiera) Daniel Orsanic
    Finlandia (bandiera) Olli Rahnasto
    Argentina (bandiera) Juan Garat
    Argentina (bandiera) Roberto Saad
    6–4, 1–6, 6–3
    1992Svezia (bandiera) Nicklas Kulti
    Svezia (bandiera) Mikael Tillström
    Italia (bandiera) Cristian Brandi
    Italia (bandiera) Federico Mordegan
    6–2, 6–2
    1991Spagna (bandiera) Jordi Arrese
    Spagna (bandiera) Carlos Costa
    Argentina (bandiera) Christian Miniussi
    Uruguay (bandiera) Diego Perez
    6–3, 3–6, 6–3
    1990Cecoslovacchia (bandiera) Vojtěch Flégl
    Cecoslovacchia (bandiera) Daniel Vacek
    Spagna (bandiera) Jordi Burillo
    Spagna (bandiera) Marcos Górriz
    6–1, 4–6, 7–6
    1989Italia (bandiera) Simone Colombo
    Svizzera (bandiera) Claudio Mezzadri
    Argentina (bandiera) Pablo Albano
    Argentina (bandiera) Gustavo Luza
    6–4, 6–1
    International Series (dal 1989 al 2000)
    1988Svezia (bandiera) Christer Allgårdh
    Cecoslovacchia (bandiera) Josef Čihák
    Portogallo (bandiera) João Cunha e Silva
    Svezia (bandiera) Jörgen Windahl
    6–4, 6–2
    Challenger (nel 1988)

    Singolare femminile

    [modifica | modifica wikitesto]
    Anno Campione Finalista Punteggio
    1993Italia (bandiera) Marzia GrossiGermania (bandiera) Barbara Rittner3–6, 7–5, 6–1
    1992Bulgaria (bandiera) Magdalena MaleevaItalia (bandiera) Federica Bonsignori7–6, 6–4
    1991Italia (bandiera) Katia PiccoliniItalia (bandiera) Silvia Farina Elia6–2, 6–3

    Doppio femminile

    [modifica | modifica wikitesto]
    Anno Campioni Finalisti Punteggio
    1993Italia (bandiera) Sandra Cecchini
    Argentina (bandiera) Patricia Tarabini
    Argentina (bandiera) Florencia Labat
    Germania (bandiera) Barbara Rittner
    6–3, 6–2
    1992Francia (bandiera) Alexia Dechaume
    Argentina (bandiera) Florencia Labat
    Italia (bandiera) Sandra Cecchini
    Italia (bandiera) Laura Garrone
    7–6, 7–5
    1991Australia (bandiera) Kerry-Anne Guse
    Giappone (bandiera) Akemi Nishiya
    Italia (bandiera) Laura Garrone
    Argentina (bandiera) Mercedes Paz
    6–0, 6–3
    1. Cancellato il torneo di San Marino nel 2015. Le precisazioni della Federtennis Sammarinese, su livetennis.it. URL consultato il 23 novembre 2015.
    2. La storia, su sanmarinotennisopen.com (archiviato l'8 agosto 2021).
    3. (EN) San Marino Open - Overview, su atptour.com.
    4. Internazionali di Tennis San Marino Open, il torneo Challenger sale di categoria: sarà un ATP 125, su Il Tennis Italiano, 19 gennaio 2023. URL consultato il 2 marzo 2025.
    5. (EN) Mexico City Open named ATP Challenger Tour's Tournament of the Year | ATP Tour | Tennis, su ATP Tour, 13 dicembre 2024. URL consultato il 2 marzo 2025.

    Collegamenti esterni

    [modifica | modifica wikitesto]
      Portale Tennis: accedi alle voci di Wikipedia che trattano di tennis