Microtus
Da Wikipedia, l'enciclopedia libera.
Il genere Microtus Schrank, 1798 comprende un gruppo di arvicole diffuse in Nordamerica e in Europa e Asia settentrionali. Il nome del genere si riferisce alle piccole orecchie di questi animali.
Queste arvicole vivono in zone erbose. Sono roditori dalla forma tozza, con orecchie, zampe e coda molto brevi. Si nutrono esclusivamente di vegetali: erba e semi in estate e cariossidi, semi, radici e germogli nelle altre stagioni.
Indice |
Specie [modifica]
- Arvicola insulare (Microtus abbreviatus Miller, 1899)
- Arvicola della California (Microtus californicus Peale, 1848)
- Arvicola delle rocce (Microtus chrotorrhinus Miller, 1894)
- Arvicola del Guatemala (Microtus guatemalensis Merriam, 1898)
- Arvicola dalla coda lunga (Microtus longicaudus Merriam, 1888)
- Arvicola messicana (Microtus mexicanus Saussure, 1861)
- Arvicola canterina (Microtus miurus Osgood, 1901)
- Arvicola acquatica nordamericana (Microtus richardsoni DeKay, 1842)
- Arvicola dello Zempoaltépec (Microtus umbrosus Merriam, 1898)
- Arvicola della taiga (Microtus xanthognathus Leach, 1815)
Sottogenere Microtus
- Arvicola agreste (Microtus agrestis Linnaeus, 1761)
- Arvicola anatolica (Microtus anatolicus Kryštufek e Kefelioğlu, 2002)
- Arvicola campestre (Microtus arvalis Pallas, 1778)
- Arvicola di Cabrera (Microtus cabrerae Thomas, 1906)
- Arvicola di Doğramaci (Microtus dogramacii Kefelioğlu e Kryštufek, 1999)
- Arvicola di Guenther (Microtus guentheri Danford e Alston, 1880)
- Arvicola del Kazakistan (Microtus ilaeus Thomas, 1912)
- Arvicola iraniana (Microtus irani Thomas, 1921)
- Arvicola est-europea (Microtus levis Miller, 1908)
- Arvicola paradossa (Microtus paradoxus Ognev e Heptner, 1928)
- Arvicola di Qazvin (Microtus qazvinensis Golenishchev, 2003)
- Arvicola di Schidlovsky (Microtus schidlovskii Argyropulo, 1933)
- Arvicola sociale (Microtus socialis Pallas, 1773)
- Arvicola dei Tatra (Microtus tatricus Kratochvíl, 1952)
- Arvicola del Medio Oriente (Microtus transcaspicus Satunin, 1905)
Sottogenere Terricola
- Arvicola dei pini bavarese (Microtus bavaricus Konig, 1962)
- Arvicola dei pini di Calabria (Microtus brachycercus Lehmann, 1961)
- Arvicola dei pini del Caucaso (Microtus daghestanicus Shidlovsky, 1919)
- Arvicola dei pini mediterranea (Microtus duodecimcostatus de Selys-Longchamps, 1839)
- Arvicola dei pini dei Balcani (Microtus felteni Malec e Storch, 1963)
- Arvicola dei pini dei Pirenei (Microtus gerbei Gerbe, 1879)
- Arvicola dei pini di Liechtenstein (Microtus liechtensteini Wettstein, 1927)
- Arvicola dei pini lusitanica (Microtus lusitanicus Gerbe, 1879)
- Arvicola dei pini di Major (Microtus majori Thomas, 1906)
- Arvicola dei pini alpina (Microtus multiplex Fatio, 1905)
- Arvicola dei pini di Savi (Microtus savii de Selys-Longchamps, 1838)
- Arvicola dei pini di Schelkovnikov (Microtus schelkovnikovi Satunin, 1907)
- Arvicola dei pini comune (Microtus subterraneus de Selys-Longchamps, 1836)
- Arvicola dei pini di Thomas (Microtus thomasi Barrett-Hamilton, 1903)
Sottogenere Mynomes
- Arvicola delle spiagge (Microtus breweri Baird, 1857)
- Arvicola dalla coda grigia (Microtus canicaudus Miller, 1897)
- Arvicola montana (Microtus montanus Peale, 1848)
- Arvicola strisciante (Microtus oregoni Bachman, 1839)
- Arvicola dei prati (Microtus pennsylvanicus Ord, 1815)
- Arvicola di Townsend (Microtus townsendii Bachman, 1839)
Sottogenere Alexandromys
- Arvicola di Clarke (Microtus clarkei Hinton, 1923)
- Arvicola dell'Evoron (Microtus evoronensis Kovalskaya e Sokolov, 1980)
- Arvicola dei canneti (Microtus fortis Büchner, 1889)
- Arvicola di Taiwan (Microtus kikuchii Kuroda, 1920)
- Arvicola lacustre (Microtus limnophilus Büchner, 1889)
- Arvicola di Maximowicz (Microtus maximowiczii Schrenk, 1859)
- Arvicola di Middendorf (Microtus middendorffi Poljakov, 1881)
- Arvicola mongola (Microtus mongolicus Radde, 1861)
- Arvicola dei prati giapponese (Microtus montebelli Milne-Edwards, 1872)
- Arvicola della Valle di Muya (Microtus mujanensis Orlov e Kovalskaya, 1978)
- Arvicola delle radici (Microtus oeconomus Pallas, 1776)
- Arvicola dell'Isola di Sakhalin (Microtus sachalinensis Vasin, 1955)
Sottogenere Stenocranius
- Arvicola dalla testa stretta (Microtus gregalis Pallas, 1779)
Sottogenere Pitymys
- Arvicola di Tarabundí (Microtus oaxacensis Goodwin, 1966)
- Arvicola dei boschi (Microtus pinetorum Le Conte, 1830)
- Arvicola di Jalapa (Microtus quasiater Coues, 1874)
Sottogenere Pedomys
- Arvicola delle praterie (Microtus ochrogaster Wagner, 1842)
Note [modifica]
- ^ D.E. Wilson; D.M. Reeder, Microtus. In Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference. 3rd edition, Johns Hopkins University Press, 2005. ISBN 0-8018-8221-4
Bibliografia [modifica]
- Musser, G. G. and M. D. Carleton. 2005. Superfamily Muroidea. Pp. 894-1531 in Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press, Baltimore.
Altri progetti [modifica]
Commons contiene immagini o altri file su Microtus
Wikispecies contiene informazioni su Microtus
Collegamenti esterni [modifica]
|
|