Mazurek Dąbrowskiego

Da Wikipedia, l'enciclopedia libera.

La Mazurka di Dąbrowski è stata scritta nel luglio del 1797 a Reggio Emilia, da Józef Wybicki, un militare dell'armata polacca del generale Jan Henryk Dąbrowski, al momento in Italia impegnati nella Campagna d'Italia alleati a Napoleone. Dal generale francese fu promesso ai polacchi che la loro patria avrebbe riconquistato la libertà se essi avessero combattuto al suo fianco contro Russia, Austria e Prussia.

Il verso "Jeszcze Polska nie zginela" (La Polonia non è ancora scomparsa) si riferisce appunto alla spartizione del territorio polacco, avvenuta nel 1795, tra Russia, Austria e Prussia; mentre il verso Marsz, marsz, Dąbrowski, Z ziemi włoskiej do Polski ("In marcia, Dąbrowski, dalla terra italiana a quella polacca") si riferisce al desiderio dei militari polacchi di raggiungere presto la Polonia guidati dal loro generale.

Questo scritto è stato ufficialmente adottato dalla Polonia come inno nazionale, nel 1927.

Testo dell'inno nazionale

1. Jeszcze Polska nie zginęła
Kiedy my żyjemy,
Co nam obca przemoc wzięła,
Szablą odbierzemy.

Marsz, marsz, Dąbrowski,
Z ziemi włoskiej do Polski
Za twoim przewodem,
Złączym się z narodem.

2. Przejdziem Wisłę,
Przejdziem Wartę,
Będziem Polakami,
Dał nam przykład Bonaparte,
Jak zwyciężać mamy.

(Rit.)

3. Jak Czarniecki do Poznania,
Po szwedzkim zaborze,
Dla ojczyzny ratowania,
Wrócim się przez morze.

(Rit.)

4. Mówi ojciec do swej Basi,
Cały zapłakany -
Słuchaj jeno, pono nasi
Biją w tarabany.

(Rit.)

Traduzione Italiana

La Polonia non è ancora scomparsa
finché noi viviamo
Quello che la forza nemica ci ha tolto
noi con la sciabola ci riprenderemo.

Marcia, marcia Dabrowski
dalla terra italiana alla Polonia
Sotto il tuo comando
ci uniremo al popolo!

Testo versione di Wybicki

Jeszcze Polska nie umarła,
kiedy my żyiemy.
Co nam obca moc wydarła,
szablą odbijemy.

Marsz, marsz, Dąbrowski
do Polski z ziemi włoski
za Twoim przewodem
złączem się z narodem.

Jak Czarnecki do Poznania
wracał się przez morze
dla oyczyzny ratowania
po Szwedzkim rozbiorze.

(Rit.)

Przeydziem Wisłę przeydziem Wartę
będziem Polakamy
dał nam przykład Bonaparte
iak zwyciężać mamy.

(Rit.)

Niemiec, Moskal nie osiędzie,
gdy iąwszy pałasza,
hasłem wszystkich zgoda będzie
y oyczyzna nasza.

(Rit.)

Już tam ociec do swey Basi
mówi zapłakany:
"słuchay jeno, pono nasi
biią w tarabany.

(Rit.)

Na to wszystkich iedne głosy:
"Dosyć tey niewoli
mamy Racławickie Kosy,
Kosciuszkę, Bóg pozwoli.